Dismiss Notice
Dear Guest , Navigation menu has been added to Our website, Put mouse cursor on menu's down Arrow and you can goto particular section of the website.

RAji Anbu's-Urugum Idhayam Unai thedi-Story Thread

Discussion in 'Raji Anbu's Novels' started by Srikala, Sep 3, 2017.

Thread Status:
Not open for further replies.
  1. Srikala

    Srikala "தித்திக்கும் எதிரி" - 23வது நாவல் :)

    Joined:
    Dec 10, 2016
    Messages:
    4,767
    ஹாய் பிரெண்ட்ஸ்,

    'என் இரகசியம் நீ' கதை மூலம் நம்மை எல்லாம் அடுத்து அடுத்து என்ன என்று கேள்விகள் பல கேட்க வைத்து பரபரப்பாக வைத்திருந்த நம் தோழி ராஜி அன்புவின் எழுத்தை பற்றி நான் சொல்ல தேவையில்லை... இதோ அவர் மீண்டும் புதிய கதையுடன் உங்களை எல்லாம் தேடி வந்துவிட்டார்... எப்போதும் போல் உங்களது கருத்துக்களை கூறி அவரை ஊக்கப்படுத்துங்கள் தோழிகளே...

    தலைப்பு : உருகும் இதயம் உனை தேடி

    கதையை பற்றி அவரே வந்து உங்களிடம் சொல்வார்... காத்திருங்கள்...

    அன்புடன்,
    ஶ்ரீகலா :)
     
    Zeema, Fena, Sujatha and 37 others like this.
  2. Raji anbu

    Raji anbu Well-Known Member

    Joined:
    Apr 30, 2017
    Messages:
    1,552
    நன்றி...ஸ்ரீக்கா..

    ஹாய்..பிரெண்ட்ஸ்...

    சாரி...சாரி...

    காலையிலேயே போன
    Function யிருந்து இப்பதான்
    வந்தேன்..ஆனாலும்
    என் மொபைல நோண்டிட்டே
    உங்க வாழ்த்தையெல்லாம்
    படிச்சேன் நன்றி...

    என் முதல் கதை
    "என் இரகசியம் நீ"க்கு
    நீங்க எல்லாம் கொடுத்த
    ஆதரவை என்னால்
    மறக்கமுடியாது..கதை
    முடிந்த பின்பும் தொடர்ந்த
    உங்கள் கருத்துக்கு என்
    நன்றிகள்..
    எனது அடுத்த கதையை
    பற்றிய உங்களது
    எதிர்பார்ப்பே என்னை
    இங்கே வர வைத்தது..

    உருகும் இதயம் உனைத்
    தேடி..

    இதுதான் அடுத்த
    கதையின் தலைப்பு..

    உங்களை உருக்கி,
    கரைய வைக்கலாம்
    என்று இருக்கிறேன்..

    அப்படி நீங்க உருகலைன்னா
    வெயில்ல நிற்க வைத்து
    உருக்கிருவேன்..
    தண்ணீரில்போட்டு
    கரைத்திருவேன்..
    ஹா ..ஹா..

    கதை மாந்தர்கள்
    பற்றிய அறிமுகத்தை
    கதையின் போது தெரிந்து
    கொள்ளுங்கள்..

    இப்பொழுது முன்னோட்டம்
    மட்டுமே ஆமாம்..இதை
    படிச்சுட்டு செப்டம்பர் 20
    வரை மண்டைய போட்டு
    பிச்சுக்கோங்க..
    ஹி...ஹி..

    தயவுசெய்து கதிரையும்
    திவ்யாவையும்
    இதில் எதிர்பார்க்காதீர்கள்

    இந்த கதைக்கும் உங்கள்
    ஆதரவு தந்து என்னை
    உற்சாகப்படுத்துங்கள்..

    நன்றி...
     
    Thara, Fena, SN Venkat and 24 others like this.
  3. Raji anbu

    Raji anbu Well-Known Member

    Joined:
    Apr 30, 2017
    Messages:
    1,552
    உருகும் இதயம் உனைத்
    தேடி....!

    செப்டம்பர் மாதம்..
    மழைக்காலத்தில்
    ஊட்டியே ஸ்தம்பித்திருந்து
    ஆங்காங்கே ஏற்படும்
    நிலசரிவால் மக்களின்
    நடமாட்டம் குறைவாக
    இருந்த அந்த பேருந்து
    நிலையத்தில்..

    மழைத்துளியால் மேலும்
    கடுங்குளிராய் இருந்த
    அந்த காலைநேர
    வேளையில்..மழைக்
    கோட்டை அணிந்து
    கொண்டு வேகமாய்
    வந்து அங்கு கோவைக்கு
    செல்லவிருந்த
    பேருந்தில் ஏறியமர்ந்தான்,

    தன் மழைக்கோட்டை
    கழற்றிவிட்டு தன்
    ஸ்வட்டரை அணிந்து
    கொண்டான்..பின்
    தன் குல்லாவை
    எடுத்தவன் தன் காது
    கண் வரை இழுத்து
    அணிந்தான்,
    குளிருக்காகவா..அல்லது
    தன்னை மறைக்கவா..
    என்று தெரியவில்லை.

    இன்னும் பேருந்து
    கிளம்பாததுக்கு
    எரிச்சலுற்றான்,
    அவனுக்கே தெரியும்
    அவனின் எரிச்சலுக்கு
    காரணம்..எங்கே
    தன்யாவை பிரிவது
    தான் சரி என்று
    தான் எடுத்த முடிவில்
    இருந்து பின் வாங்கி
    விடுவோமோ என்று பயந்தான்.

    தன்யாவை பற்றி
    நினைத்ததும் அவன்
    முகத்தில் மென்மை
    குடிக்கொண்டது..

    கூடவே அவளுடன்
    கழித்த அந்த
    இனிய நாட்கள்
    வரிசையாய் நினைவு
    வந்ததது..

    எண்ணி பார்த்துக்
    கொண்டே வந்தவனது
    நினைவோட்டம் அந்த
    கொடிய நாளில் வந்து
    நின்றதும்..தன்னையே
    தீயிலிட்டு கொழுத்தி
    கொள்ளும் அளவுக்கு
    அவனது மனம்
    எரிந்தது..கூடவே
    சில கேள்விகளும்
    நினைவு வந்ததது..

    "நீ போட்டிருப்பது
    முகமூடி மட்டுமே..ஒன்று
    அதை நீயே கழற்றி
    எறிவாய்..அல்லது
    மற்றவர்களால் கிழிக்க
    பட்டு விடும்..நீ..
    தன்யாவுக்கு அரணாய்
    இருப்பாயா..அவளுக்கு
    எல்லாவுமாய் இருப்பாயா"

    "நீ தன்யாவை
    காதலிக்கிறாய் என்றால்
    எப்படி உன்னால்
    அவளை காயப்படுத்த
    முடிந்தது..காதல் வேறு
    உணர்வு வேறா..."

    இதற்கு எல்லாவற்றிக்கும்
    மேலாக தன் மேல்
    மிகுந்த நம்பிக்கை
    வைத்திருந்த சம்பத்
    சாரோ..

    "நீ உனக்குள் இருக்கும்
    மிருகத்தை அழித்து
    விட்டாய் என்று
    நினைத்தேன்..ஆனால்
    தூங்க வைத்திருக்காய்"

    இவைகளனைத்தும்
    நினைவு வந்ததும்
    தன்யாவிடம் செல்ல
    வேண்டும் என்ற
    நினைவை தூக்கி
    எறிந்து விட்டவனின்
    முகத்தில் உறுதி
    தெரிந்தது..நிமிர்ந்து
    அமர்ந்து கண்களை
    இறுக மூடிக்கொண்டான்.

    -------------------------------------

    தனது கைனடிக்
    ஹொன்டாவை
    அவசரமாய் நிறுத்திய
    தன்யா வேகமாய்
    வீட்டினுள் நுழைந்தாள்.
    .அங்கு
    வரவேற்பறையில்
    அமர்ந்திருந்தவர்களை
    கண்டு ஒரு புன்னகை
    சிந்தி விட்டு அவனின்
    அறைக்கு சென்றாள்.

    நேற்று முகம் கொடுத்து
    பேசாதது அவளை
    உறுத்தி கொண்டே
    இருந்தது..அவளது
    உள்ளுணர்வு சரி
    என்பது போல் அந்த
    அறையின் வெறுமை
    அவளை அச்சுருத்தியது

    படுக்கையில் இருந்த
    "டு தனு.."என்று எழுதி
    மடித்து வைக்கப்
    பட்டிருந்த காகிதம்
    அவளுக்கு எதோ
    விபரீதத்தை உணர்த்த..

    கைகள் நடுங்க
    அதை எடுத்து பிரித்தாள்
    "உன் வாழ்வில்
    வந்திருக்கக்கூடாத
    அத்தியாயம் நான்..!
    அதை கிழித்து
    எறிந்து விட்டு..
    உன் வாழ்க்கையில்
    ஏற்படும் மாற்றத்திற்கு
    ஏற்ப வாழ பழகிவிடு.."

    அதை படித்ததும்
    கைகள் மேலும்
    நடுங்க தவற
    விட்டவள்..துவண்டு
    கால்களை மடக்கி
    அமர்ந்து பெருங்குரல்
    எடுத்து அழ ஆரம்பித்தாள்




     
  4. Raji anbu

    Raji anbu Well-Known Member

    Joined:
    Apr 30, 2017
    Messages:
    1,552
    உருகும் இதயம் உனைத்
    தேடி...!

    தேடல் 1

    இயற்கையை
    இரசிப்பவர்களுக்கும்
    ஆராதிப்பவர்களுக்கும்
    இயற்கையன்னை
    அளித்த வரப்பிரசாதம்
    மலைகளின் அரசி
    என்று அழைக்கப்படும்
    ஊட்டி , குன்னூர் போன்ற
    நகரங்களை உள்ளடக்கிய
    உதகமண்டலம் ஆகும்.

    தேனில் விழுந்த
    மாம்பழம் போல்..
    இந்த இயற்கை அழகை
    மேலும் சிறப்புற
    செய்வது அங்கே
    அமைந்த இரயில்பயணம்
    ஆகும்.

    மலைகளை குடைந்து
    கொண்டும்,மலைசரிவில்
    வளைந்தும்,நீர்விழ்ச்சியை
    கடந்து சென்றும்
    அந்த இரயில்பயணம்
    வாரி வழங்கும்
    இயற்கைக்காட்சிகளை
    காண கோடி கண்கள்
    வேண்டும்.

    அன்றும் அளவான
    பயணிகளை ஏற்றிக்
    கொண்டு மெதுவாக
    பயணம் செய்து
    க்கொண்டு இருந்து
    அந்த இரயில்
    பெட்டி..அதிலிருந்த
    பயணிகளும் அந்த
    அனுபவத்தை மெய்
    மறந்து இரசித்துக்
    கொண்டிருந்தனர்.

    ஆனால் ஒரு பாவை
    மட்டும் அங்கு
    இருப்பவர்களின்
    மனநிலைக்கு மாறாக
    சன்னலில் தலையை
    சாய்த்துக்கொண்டு
    வெளியே தெரிந்த
    காட்சிகளை வெறித்துப்
    பார்த்துக் கொண்டு
    இருந்தாள்.

    அந்த அடர்ந்த காட்டினை
    காணும் போது அதில்
    வழி தெரியாது
    தொலைந்து போவதை
    போன்றும், அந்த
    அழகிய நிலசரிவுகளில் உருண்டு விழுவது
    போன்றும், கண்ணுக்கு
    இனிய நீர்விழ்ச்சியில்
    நனைந்து மூச்சுமுட்டி
    மூச்சுக்கு திணறுவது
    போன்றும் இருந்தது.

    இந்த நினைவுகளுக்கு
    காரணமான..தன்
    வாழ்வில்
    தொலைவற்றை
    நினைத்துப் பார்த்ததும்
    மிரட்சியும், பயமும்
    மேலும் தன் மேலேயே
    வெறுப்பு தோன்ற
    தொலைவில் தெரிந்த
    அந்த உயர்ந்த மலையில்
    இருந்து குதித்து
    விடலாமென்று
    தோன்றியது..அது
    முடியாவிடில் இந்த
    இரயிலின் கதவை
    திறந்து கொண்டாவது
    குதித்துவிடலாம் என்று
    தோன்றியது.

    சட்டென தன் எண்ணம்
    போகும் போக்கிலிருந்து
    மீண்டவள்..கண்களை
    இறுக மூடிக்கொண்டு
    மருத்துவர் சொன்ன
    அறிவுரைப்படி தனக்கு
    பிடித்த மலர்களின்
    பெயர்களை
    ஒவ்வொன்றாய் சொல்லி
    மனதை சமன் செய்து
    கொண்டாள்.

    கண்களை மெதுவாக
    திறந்து எதிரிலிருக்கும்
    சிறுமியை கண்டு
    முறுவலிக்க முயன்றாள்.
    அச்சிறுமியை
    பார்த்தவாறு இருந்தவள்
    அந்த சிறுமியின்
    உருவம், தான் சிறுவயதில்
    இருந்ததை போல்
    மாறியது கூடவே
    ஒரு உருவம் அதன்
    பிஞ்சு கைகளைப் பற்றி
    கொண்டு நடை பயில
    கற்று கொடுத்தது
    நினைவு வர..அவள்
    கண்களில் இருந்து
    கண்ணீர் உருண்டு
    ஓடியது.

    பின் சுற்றுப்புறம்
    உரைக்க தன் கண்களை
    அழுத்த துடைத்து
    கொண்டு தன்
    கவனத்தை திசை
    திருப்ப முயன்றாள்.

    இந்த பயணத்தை
    பற்றி நினைத்துப்
    பார்த்தவளுக்கு இந்த
    பயணம் தன் மேல்
    வேண்டா வெறுப்பாய்
    திணித்தது போல்
    இருந்தது..

    தன் நலவிரும்பிகளின்
    வற்புறுத்தலின்
    பேரிலே இந்த
    பயணத்தை
    மேற்கொண்டாள்.
    ஆனால் அவளின்
    உள்ளுணர்வு அவள்
    தேடியது இங்கே
    கிடைக்குமென்று
    சொல்லியது..அந்த
    நம்பிக்கையினாலும்
    அவள் கொடுத்த
    சில வாக்குகளுக்காகவும்
    இந்த பயணத்தை
    தொடர்ந்தாள்..
    சிறு வயதிலிருந்து
    மும்பையிலேயே
    வளர்ந்து சூழ்நிலை
    காரணமாக குன்னூரை
    நோக்கி பயணம்
    செய்துக்கொண்டிருந்த
    தன்யா.

    குன்னூர் வெலிங்ஸ்டன்
    இரயில்நிலையத்தில்
    தன் பயணத்தை
    முடித்தது. அந்த
    கொடைகாலத்தில்
    வெயில் சிறிது அதன்
    வேலையை காட்டினாலும்
    சில்லென்ற குளிர்
    காற்று வந்து நம்மை
    சமாதானம் செய்து
    விட்டு சென்றது..

    தன் இரு பெட்டிகளை
    இறக்கிய தன்யா..
    மும்பை வெயிலே
    பழகி போகிருக்க
    இந்த குளிர் அவளை
    வெடவெடக்க செய்தது
    தோள்பையை எடுத்து
    தன் தோளில் மாட்டிக்
    கொண்டு நிமிர்ந்து
    பார்த்தாள்.அந்த புதிய
    சூழ்நிலையும் அறிமுகம்
    அற்ற மனிதர்களை
    கண்டதும் மேலும்
    குளிரெடுத்து மருண்டு
    விழிகளை சுழற்றியவாறு
    நின்றாள்.

    அப்பொழுது மத்திய
    வயதுடைய ஒருவர்
    தன்னை பார்த்து
    சிரித்தவாறு வருவதை
    கண்டதும் அவள்
    முகம் தானாய் இறுக
    முறைத்தவாறு
    நின்றாள் ஆனால்
    அவரோ இவளை
    கடந்து பின்னால்
    இருப்பவரை அணுகவும்
    சிறிது அசடு
    வழிந்தவரு நாக்கை
    கடித்துக் கொண்டாள்.

    பின் அதற்கும் சேர்த்து
    கோபத்தை வரவழைத்து
    கொண்டு ,வா..வா..
    என்று வருந்தி அழைத்து
    விட்டு இன்னும் கூட்டி
    செல்ல வரவில்லை
    எனப் பல்லை கடிக்க
    முயல அது இந்த
    குளிருக்கு ஒத்தழைக்க
    மறுத்தது.

    அப்போது"ஹாய்....
    தன்யா " என்ற
    ஆர்ப்பாட்டமான
    குரல் கேட்க அங்கே
    ஆறடி உயரத்தில்
    சிவந்த நிறத்தில்
    இராணுவ மிடுக்குடன்
    ஒரு இளைஞன்
    அவளை நோக்கி வந்து
    "சாரி..."என்று தன்
    தலை கவிழ்த்து கூறி
    சிரித்தவாறு கை
    குலுக்க தன் கைகளை
    நீட்டினான்.

    தேடல்கள் தொடரும்...














     
  5. Raji anbu

    Raji anbu Well-Known Member

    Joined:
    Apr 30, 2017
    Messages:
    1,552
    தேடல் 2

    தன் முன் மன்னிப்பு
    கேட்டு கை குலுக்க
    தன் கைகளை நீட்டிய
    அந்த இளைஞனுக்கு
    கை குலுக்காமல்
    நிதானமாக பார்த்தாள்
    தன்யா அதில் யார் நீ
    என்ற பொருள் பதிந்து
    இருந்தது..

    அவளின் பார்வையை
    கண்டு "ஓ...சாரி என்னை
    முதலில் அறிமுகப்படுத்திக்
    கொள்கிறேன்..நான்
    பிரதீப்..நான் ஒரு ஆர்மி
    கோட்சிங் ஆபிசர் கர்னல்
    சார் தான் என்னை
    அனுப்பி வைத்தார்.."
    அவனின் அனுப்பி
    வைத்தார் என்ற
    வார்த்தை கேட்டு
    முகம் திருப்பியவளை
    கண்டு..


    "கோபித்து கொள்ளாதீங்க
    அவருக்குமுக்கியமான
    வேலை வந்து விட்டது.. அதனால் என்னிடம்
    உங்க ஃபோட்டோவை

    அடையாளத்துக்கு
    காண்பித்து அழைத்து
    வர சொன்னார்.."
    தற்போது பிரதீப்பை
    நன்றாகவே
    முறைத்தவளை
    கண்டு அவரசமாக..

    "நான் அரைமணி
    நேரமாக இங்க
    உங்களுக்காக காத்துக்
    கொண்டிருந்தேன்..
    டிரெயின் வர அரை
    மணி நேரமாகும் என்று
    அறிவிப்பு செய்தார்கள்
    அதனால் டீ குடிக்க
    சென்றேன்..ஆனால்
    அறிவிப்பு வந்த
    பத்து நிமிடத்திலேயே
    டிரெயின் வந்துவிட்டது"
    என தன் இரு கைகளை விரித்து , தன் மேல் ஒரு
    தவறுமில்லை என்று
    தன் தோள் குலுக்கி
    சொன்னவனைக்
    கண்டு..சமாதானம்
    அடைந்தவளாய்..
    குளிருக்கு தன் இரு
    கைகளையும் தேய்த்து
    கொண்டு தன் பையை
    எடுக்க முற்பட்டவளை
    தடுத்தவன்..

    "முதல்ல நீங்க உங்க
    ஜெர்கினை
    போட்டுக்கோங்க
    நாம் இருக்கிற ஏரியா
    இன்னும் மேலே இருக்கு
    அங்கே போக போக
    குளிர் தாங்காது.."
    என்றதும் தான் நினைவு
    வந்தவளாய்..
    மும்பையிலேயே தன்
    தோழி ஷகிரா எடுத்து
    வைத்த ஜெர்கினை
    வீண் சுமை என்று
    தான் ஒதுக்கி வைத்தது.
    தன் முட்டாள்தனத்தை
    எண்ணி தன் நோந்தாள்.

    அவளின் முகத்தை
    பார்த்ததுமே அவள்
    கொண்டு வரவில்லை
    என்று யூகித்த பிரதீப்
    "நோ பிராபளம் தன்யா,
    வெளியில் நிறையா
    கடைகள் உண்டு
    தற்போதைக்கு
    வேண்டுவதை அங்க
    வாங்கி கொள்ளலாம்..
    பின் தரமானதை
    வாங்கி கொள்ளலாம்"
    என்று அவன் பேசியதற்கு
    சரி என்று கூட
    தலை அசைக்காது
    தன் பேக்குகளை
    எடுக்க போவதை
    கண்டதும் பிரதீப்
    தடுக்க..அவன் கையில்
    ஒரு பெரிய பேக்கை
    கொடுத்துவிட்டு
    இன்னொரு பேக்கை
    தான் எடுத்துக்கொண்டு
    முன்னே நடந்தவளை
    விசித்திரமாக பார்த்தான்.

    பார்வையாலேயே தன்னை
    தன்யா ஆட்டிவிப்பது
    போல் உணர்ந்தான்,
    தானும் ஆடுகிறேனே..
    என்று சிரித்து அவளை
    நோட்டம் விட்டான்
    சுருண்ட குழலும்,
    சிவந்த முகமுமாய்,
    திராட்சை விழிகள்
    கொண்டவளாய்
    இருந்தாள்.


    மும்பை நவநாகரித்துடன்
    உடையணிந்திருந்தாலும்
    அவளின் சாந்தமான
    முகம்..அவள் செயலை
    திமிர் என்பதில்
    சேர்த்திவிட முடியாது.
    ஒருவேளை அவளுக்கு
    நடந்த சம்பவங்கள்
    அவளை இவ்வாறு
    சுருக்கிவிட்டதோ என்று
    யோசித்தவாறு
    நடக்க.. வெளியே
    மறக்காமல் கடைக்கு
    அழைத்துச் சென்றான்
    அங்கு தனக்கு
    வேண்டியவற்றை
    வாங்கி கொண்டு
    அவன் பணம் செலுத்தும்
    முன் இவள் செலுத்தி
    விட்டு குல்லா,கையுறை,
    ஸ்வட்டர் போன்றவற்றை
    அவசர அவசரமாக
    அணிந்துக் கொண்டாள்.

    அவளின் செய்கைகள்
    அவனுக்கு இரசிக்கவே
    தோன்றியது..பின் தன்
    ஜீப் இருக்குமிடம்
    அழைத்து சென்று
    "சாரி இந்த குளிருக்கு
    கார் சவாரிதான் சரி..
    ஆனால் மலையெற்றதுக்கு
    இதுதான் சரி.." என
    தன் ஜீப்பை தட்டி
    பெருமை பேச அவள்
    அதை கண்டுக்
    கொள்ளாதவளாய்..
    அதன் பின் சீட்டில் ஏறி
    அமர்ந்து கொண்டாள்.

    பிரதீப்பின் சுய
    மரியாதைக்கு அடி
    விழுந்தாற் போல்
    உணர்ந்தான்.அவளை
    பற்றி உள்ளுக்குள்
    கறுவியவாறு வண்டியில்
    ஏறி அமர்ந்து ஓட்ட
    தொடங்கினான்.

    வண்டி ஆர்மி
    கோட்டர்ஸ்இருக்கும்

    இடமான பேரக்ஸை
    நோக்கி பயணம்
    செய்தது. பேக் வியூ
    கண்ணாடி மூலம் அவளை
    அவன் மெதுவாக
    பார்க்க அவளோ
    கண்களை மூடி
    அமர்ந்திருந்தாள்.

    அதை கண்டதும்
    அவனுக்கு வியப்பே
    ஏற்பட்டது..குன்னூருக்கு
    புதிதாக அதுவும்
    மும்பையில் இருந்து
    வந்தவள் சாலை
    இருமருங்கிலும் தெரிந்த
    யூகலிப்டிக்ஸ்
    மணமும்,கண்களை
    நிறைத்த தேயிலை
    தோட்டக்காட்சிகளை
    இரசிக்காமல்
    இருக்கிறாளே..என்று
    மனத்துக்குள் சொல்லி
    கொண்டவன் மேலும்
    உன்னை இப்படியே
    இருக்க விடமாட்டேன்
    என்று விசமத்துடன்
    எண்ணிக்கொண்டான்.

    சிறிது நேரத்தில்
    ஆள் ஆராவத்தில்
    கண்களை திறந்த
    தன்யா ,அங்கு பேரக்ஸ்
    நகரில் இருந்தால்
    சுற்றிலும் நிகழ்வதை
    அசுவாரசியமாய்
    பார்த்த அவள்..கர்னல்
    இராஜசேகர் என்ற
    போர்டை கண்டதும்
    பைகளை எடுத்து
    கொண்டு கீழேயிறக்க
    தயாராய் இருக்க அந்த
    ஜீப் அந்த கேட்டை
    தாண்டி சென்றது.

    அதைக் கண்டு
    "மிஸ்டர் பிரதீப் என்னை
    பேச வைப்பதற்காக
    நீங்கள் செய்த யுத்தி
    இது என நினைத்தால்,
    நான் இதை
    இரசிக்கவில்லை
    என்பதையும் சொல்லி
    விடுகிறேன்..இப்பொழுது
    நான் கொஞ்சம் ஓய்வு
    எடுக்க விரும்பகிறேன்
    அதனால் வண்டியை
    திருப்புகிறீர்களா.."
    என்று அசராது
    சொன்னவளை கண்டு
    அசந்துப்போனான்
    பிரதீப்.

    தேடல்கள் தொடரும்..







     
  6. Raji anbu

    Raji anbu Well-Known Member

    Joined:
    Apr 30, 2017
    Messages:
    1,552
    தேடல் 3

    தன்யாவின் பேச்சில்
    "கீரிச்சு"என்ற சத்தத்துடன்
    வண்டியை நிறுத்திய
    பிரதீப் அவளை
    நன்றாக திரும்பி
    பார்த்தான்.

    "சாரி தன்யா நான்
    விளையாட்டுக்காக
    செய்தேன்..ஆனால்
    நீங்க என்னையே
    கலாய்ச்சிட்டிங்க.."
    என்று கூறி சிரித்து
    விட்டு வண்டியை
    வீட்டுக்கு திருப்பினான்.

    வீட்டினுள் அழைத்து
    சென்றவன், "சார்
    வருவதற்கு மாலை
    ஆகும்.நீங்க ஓய்வு
    எடுக்க..இவன் ராமு
    இவங்க அவன் மனைவி
    சித்ரா..எதாவது
    வேண்டுமென்றால்
    இவங்க உதவுவாங்க..
    நான் உங்களை
    நாளை சந்திக்கிறேன்"
    என்று புன்னகையுடன்
    விடை பெற்று வாயில்
    வரை சென்றவன்,

    "நன்றி.." என்ற குரலில்
    சட்டென திரும்ப
    தன்யாவோ அவனுக்கு
    நன்றி உரைத்து விட்டு
    பதிலை ஏதிர்பாராமல்
    இராமுவை பின்
    தொடர்ந்து சென்று
    கொண்டிருந்தாள்.
    அதை கண்டு மேலும்
    முகம் மலர்ந்தவனாய்
    தன் வண்டியை நோக்கி
    சென்றான்.

    தன்யாவின் அறையை
    காட்டி விட்டு அவளுக்கு
    உடனே தேநீர் கொண்டு
    வந்து கொடுத்து விட்டு
    இராமு சென்றுவிட..
    அந்த அறையை
    ஆராய்ந்தாள்.

    மரத்திலான பொருட்களால்
    அழகரிக்கப்பட்டிருந்த
    அந்த அறையின் ஒரு
    பக்கம் மூடிய கதவுடைய
    பால்கனி இருக்க
    அதன் அருகில்
    திரைசீலை கொண்டு
    முழுவதும் மறைக்க
    பட்டிருந்தது.

    அதை விலக்கி
    பார்த்தாள் அது
    பிரென்ச் வின்டோ
    எனப்படும்
    கண்ணாடியால் ஆன
    தடுப்பு சுவர்..
    அதில் குன்னூரின்
    ஊசியிலை காடுகளை
    கொண்ட அடர்ந்த
    மலைக்காடுகள்
    தெரிந்தது.

    அந்த காட்சி அவளை
    அசர வைக்கவில்லை
    என்றாலும் எதோ
    ஒன்று உணர்த்தியது.
    அவள் உடல் ஓய்வுக்கு
    கெஞ்ச படுக்கையில்
    படுக்க பயந்தவளாய்
    அங்கிருந்த பெரிய
    திவானை அந்த பிரென்ச்
    வின்டோவின் முன்
    இழுத்து போட்டு தன்
    கால்களை ஒரு
    பக்கமாக மடக்கி
    அதில் அமர்ந்து அதன்
    கைப்பிடியில் கைகளை
    வைத்து கொண்டு
    அதனில் தலை சாய்த்து
    படுத்துக்கொண்டாள்.
    தன் எண்ணப்போக்கை
    கட்டுப்படுத்த
    இயலாதவளாய்
    கண்ணீர் விட்டு
    அழுதவாறு உறங்கி
    விட்டாள்.

    கனவில் கண்ட
    நனவின் பயங்கரத்தால்
    அலறியடித்தவாறு
    எழுந்தவள்..உண்மையில்
    தான் காட்டில் இருப்பதை
    போல் உணர்ந்து
    மருண்டு விழித்தாள்.

    பின்பே நிலைமை
    புரிந்தது..பொழுது
    நன்றாய் இருட்டிருக்க
    விடிவிளக்கும்..கணப்பும்
    அவளுக்காக போடப்
    பட்டிருந்தது, யார்
    போட்டிருப்பார்கள்
    என்ற அவளின்
    யோசனைக்கு விடையாக
    கதவு மெல்ல திறக்கும்
    ஓசை கேட்க திரும்பி
    பார்த்தாள் ,அங்கு சித்ரா
    நின்று கொண்டிருந்தாள்.

    "மேடம் எழுந்திட்டிங்களா
    நீங்க எப்ப விழித்தாலும்
    சார் வந்து பார்க்க
    சொன்னாரு.."எனவும்
    தன்யா "ம்ம்.." என
    அதையே பதிலாய்
    எடுத்துக்கொண்டு
    அவள் சென்றுவிட்டாள்.

    தன்யாவோ தன்
    இடத்திலிருந்து
    அசையாமல் தன்
    கைகளால் முழங்காலை
    கட்டி கொண்டு இருளை
    வெறித்தவாறு
    அமர்ந்து இருந்தாள்.

    சற்றுநேரத்திற்கு பின்
    மெல்லிய கதவு தட்டல்
    கேட்க ,இம்முறை
    எரிச்சலுற்றவள்..
    "ப்ச்...எஸ்..."என கதவை
    திறந்து கொண்டு
    வந்த ஒரு உருவம்
    அவளை சரியாக பார்க்க
    விளக்கினை போட்டு
    வெளிச்சம் பரப்ப
    அவளும் எழுந்து நின்று
    வந்தவரை நன்றாக
    உற்றுப்பார்த்தாள்.
    அவர் தன்னை
    ஆர்வமுடன் பார்ப்பதை
    பார்த்ததும் அவள்
    உதட்டில் ஏளனச்சிரிப்பு
    குடியேறியது.

    "நீ பார்ப்பதற்கு உன்
    அம்மா மாதிரியே
    இருக்கிறாய்..."

    "அதற்கு கடவுளுக்கு
    நன்றி சொல்லவேண்டும்"
    என்று தன்யா
    ஏளனத்துடன் கூற
    தற்போது நன்றாகவே
    சிரித்து "நீ உன்
    அம்மாவே தான்.."
    என்று மெச்சிக்
    கொண்டார் ,தன்யா
    சிறு வயதிலிருந்து
    பார்த்தறியாத அவளின்
    தந்தையான இராஜசேகர்.

    "வாம்மா சாப்பிடலாம்"
    என்று அவர் அழைக்க
    "நீங்க போங்க நான்
    ரிப்ஃபிரஷ் பண்ணிட்டு
    வரேன்.."என்று அவரை
    அனுப்பி வைத்தாள்.

    தன் மகள் தன்னிடம்
    பட்டும் படாமல் பேசுவதை
    எண்ணி வருந்தியவர்
    அதுவும் நியாயம்
    தானே என்று தன்னை
    சமாதானப்படுத்திக்
    கொண்டு கீழே
    செல்ல ,அவர் சென்ற
    ஐந்தாவது நிமிடத்தில்
    அங்கு வந்தவள் ,

    டைனிங் டெபிளிலிருந்த
    நாற்காலியை இழுத்து
    போட்டு கொண்டு
    அமர்ந்து அங்கிருந்த
    சிக்கன் ரூப்பை
    உறிஞ்சி குடிக்க
    ஆரம்பித்தாள்.

    அவளின் செய்கைகளை
    ஒரு வலியோடு
    பார்த்தவர், பின்
    மெதுவாக "சாரி.."
    எனவும் ...உடனே
    தன் விழிகளை மட்டும்
    உயர்த்தி "எதற்கு...?"
    என்று சற்று
    காட்டத்தோட கேட்டாள்.

    "எதற்கு" என்று அதற்கு
    அழுத்தம் கொடுத்து
    அவள் கேட்டகேள்வியில்
    பல அர்த்தங்கள்
    மறைந்திருப்பதை
    அறிந்து கொண்ட
    இராஜசேகர் தன்
    தொண்டையை
    செறுமி கொண்டு
    "எல்லாவற்றிக்கும்.."
    என்று சொன்னது
    தான் தாமதம் தன்யா
    கொதித்தெழுந்து
    விட்டாள்.

    "யாருக்கு வேண்டும்
    உங்கள் மன்னிப்பு..
    வயிற்றில் இருமாத
    சிசு இருந்தப்பொழுது
    கூட என் அம்மா
    உங்களை விட்டு
    பிரிந்ததில் வேதனை
    அடையவில்லை, "

    "அப்பா இல்லாமல்
    வளர்க்கிறோமே என்றும்
    வேதனைப்பட்டதில்லை
    ஏன் இப்பொழுது கூட
    எனக்கு அம்...மா..."
    என்று மூச்சிரைக்க
    பேசிக்கொண்டே
    வந்தவள் சட்டென
    மூச்சு விட
    சிரமப்பட்டவளாய்
    கண்களில் கண்ணீர்
    பெருக வார்த்தை
    வராமல் சிரமப்பட்டவள்
    சட்டென எழுந்து தனது
    அறைக்கு அழுது
    கொண்டே ஓடினாள்.

    தன்யா அவ்வாறு
    அழுதுக்கொண்டே
    ஓடியது அவரை
    பயமுறுத்த அவரும்
    பின்னே விரையும்
    முன் கதவை சாற்றி
    விட்டாள்.

    அவர் பதறி போய்
    "தன்யா..தன்யா..
    ப்ளீஸ் கதவை திற"
    பலமாக கதவை தட்டி
    பதறவும்..உள்ளே
    இருந்து "ப்ளீஸ் லீவ்
    மீ அலோன்.."என்று
    கத்தினாள்..பின்
    பதற்றதிற்கான
    காரணம் உறைக்க
    அழுதுக்கொண்டே
    "கவலைப்படாதீங்க,
    என் அம்மாவின்
    சில ஆசைகளுக்காக
    நான் வாழ
    விரும்புகிறேன் "என்ற
    அவளின் பதிலில்
    நிம்மதியடைந்தவராய்
    வேறு வழியில்லாமல்
    கீழே சென்றார்.

    படுக்கையில்
    அழுதவாறு படுத்து
    இருந்தவள்..அப்படியே
    உறங்கிவிட்டாள்...
    அப்பொழுது அவளுக்கு
    அந்த கனவு வந்தது....

    தேடல்கள் தொடரும்..





     
    ammlu, Indira, Mekala Arul and 36 others like this.
  7. Raji anbu

    Raji anbu Well-Known Member

    Joined:
    Apr 30, 2017
    Messages:
    1,552
    இன்றிரவு அடுத்த
    பதிவு உண்டு பிரெண்ட்ஸ்
    மறந்திராதீங்க..
     
  8. Raji anbu

    Raji anbu Well-Known Member

    Joined:
    Apr 30, 2017
    Messages:
    1,552
    தேடல் 4

    வாகனங்களின்
    பேரிரைச்சல் அவளின்
    காதுகளை செவிடாக்க,
    சர்..சர்..என்று
    வாகனங்கள் சீறி
    பாய்ந்ததால் புளுதி
    பறந்த உஷ்ணக்
    காற்றின் வெப்பம்
    அவள் மேனியில் பரவ
    தீடீரென்று அவள்
    தாயின் கையழுத்தத்தை
    தன் கையில்
    உணர்ந்தாள்.

    அவளும் அந்த
    கையை இறுக்கி
    பிடிக்கும் வேளையில்
    அந்த கை தன் பிடியை
    விட..இவள் வானம்
    பார்த்து
    மல்லார்ந்தவாறு
    விழுந்தாள்.அப்போது
    அவள் முகத்தில்
    கூந்தல் கற்றை
    விழுந்தது..அதை
    ஒதுக்கி தனதருகில்
    யாரோ படுத்திருப்பது
    போன்று தோன்ற
    தன் தலையை
    சிரமத்துடன் திருப்பி
    பார்த்தாள்.

    அங்கு தன் தாய்
    பூரணி முகமெங்கும்
    இரத்தம் வழிந்தோட
    துடித்தவாறு இருக்க
    அதை கண்டதும்
    அம்மா..என்று
    கத்த குரலெடுக்க
    முடியாமல் மூச்சிரைக்க
    சட்டென்று
    எழுந்தமர்ந்தவள்..

    தான் எங்கே இருப்பதை
    உணர்ந்து கொண்டாலும்
    நிஜமாய் நடந்த
    அந்த சம்பவம் கனவாய்
    அவளை துளைத்து
    எடுப்பதால் மீண்டும்
    மீண்டும் தன் வாழ்வில்
    நிகழ்ந்த அந்த
    பயங்கரமான
    தினத்திற்கு சென்று
    உயிர் கொல்லும்
    வேதனையை
    அனுபவித்துக்
    கொண்டிருந்தாள்
    தன்யா...

    தான் இழந்தவற்றை
    எண்ணி பார்த்து
    பெருங்குரலெடுத்து
    அழுத தன்யாவை
    தேற்ற யாருமில்லை..

    தீடீரென்று இதற்கான
    காரணத்தை
    எண்ணியதும் வெறி
    பிடித்தாற் போன்று
    படுக்கையில் இருந்து
    எழுந்தவள் கண்ணில்
    அவள் படுக்கையின்
    அருகே வைத்திருந்த
    பூரணியின் படம்
    பட மனம் அமைதியாக
    அதை எடுத்து
    கண்ணீருடன்
    வருடியவள்..

    தன் பேக்கில் இருந்த
    ஃபோட்டோ ஆல்பத்தை
    எடுத்து ஒவ்வொரு
    படமாக பார்த்து அதை
    ஒற்றிய நிகழ்வுகளை
    நினைத்தவாறே அவள்
    மீண்டும் கண்ணுறங்க
    அதிகாலை நான்காகி
    விட்டது.

    ---------------------------------

    "குட்மார்னிங் சார்.."
    என்று துள்ளல் குரலில்
    வாழ்த்திய பிரதீப்பை
    சுரமேயில்லாமல்
    பார்த்த இராஜசேகர்
    "வா..பிரதீப் "என்று
    அமர வைத்தார்.

    "என்ன சார்
    மூப்பத்திமூன்று
    வருடங்களுக்கு பிறகு
    பெண்ணை பார்த்து
    இருக்கீங்க..வயசு
    பொண்ணு இருக்கிற
    இடத்தில் உனக்கு
    என்ன வேலை என்று
    விரட்டுவீங்க என்று
    பார்த்தால் நீங்க இப்படி
    இருக்கீங்க.."என்று
    கிண்டல் செய்தவாறு
    அமர்ந்தான்.

    "தன்யா இங்கு வந்த
    சூழ்நிலையை எண்ணி
    பார்த்தேன் பிரதீப்.."
    எனவும் ,அவன் தன்
    விளையாட்டை
    கைவிட்டவனாய்..

    "சார் ,நான் ஒன்றும்
    சொல்லி உங்களுக்கு
    தெரியவேண்டியதில்லை
    நெருக்கமானவர்களின்
    இழப்பு என்பது பெரும்
    வேதனைதான்..அதற்கு
    முற்றுபுள்ளி வைக்காமல்
    கமா போட்டுவிட்டு
    போயிட்டே இருக்க
    வேண்டியதுதான்
    இதை நீங்க தன்யாவிற்கு
    உணர்த்த வேண்டும்.

    அதற்கு" தன்யாவை
    எப்படி தேற்றுவது
    என்றே தெரியவில்லை
    பிரதீப்.." என்று நேற்று
    நடந்தவற்றை கூறினார்

    "பூரணி பிரிவை
    தேர்ந்தெடுத்த போது
    அவளை தடுக்காமல்
    ஆண் என்ற ஈகோவில்
    போக விட்டிருக்கக்
    கூடாது..நான்
    வற்புறுத்தி என்னுடன்
    இருக்க சொன்னால்
    இருந்திருப்பாள் என்று
    தான் நினைக்கிறேன்,
    ஆம் அவள் என்னிடம்
    அந்த அக்கறையை
    தான் எதிர்பார்த்தாள்."

    "நாங்கள் ஒன்றாக
    இருந்திருந்து பூரணிக்கு
    இந்த முடிவு
    ஏற்பட்டிருந்தால்,
    நானும் தன்யாவும்
    ஒருவருக்கொருவர்
    தேற்றிக்கொண்டு
    ஆறுதல் கண்டிருப்போம்"

    "தன்யாவுக்கும் இந்த
    நிலைமை ஏற்பட்டு
    இருக்காது.."என்று
    அவர் கண் கலங்க
    பிரதீப் பதறி போனான்.

    அவன் இதுவரை
    பார்த்தது மிடுக்கான
    கர்னல் சாரே..
    அவருடைய இந்த
    நிலை அவனுக்கு
    சங்கடத்தை அளிக்க
    அவரை தேற்ற..

    "எல்லாம் சரியாகிவிடும்
    சார்.." என்றே சொல்ல
    முடிந்தது.ஆனால் அவர்
    விடாமல் "இல்லை..
    பிரதீப் ,பூரணி இறந்த
    செய்தி கேட்டு
    அங்கு சென்ற பொழுது
    தன்யா சிகிச்சையில்
    இருந்தாள் ,என்னை
    பார்க்க மறுத்துவிட்டாள்
    நானும் வந்துவிட்டேன்"
    என்று இன்னும்
    குற்றணர்வில்
    தலைகுனிந்தார்.

    தொடர்ந்து "ஆனால்
    பூரணி இறந்து
    ஆறு மாதங்கள்
    கடந்த நிலையில்,
    மும்பை மனநல
    மருத்துவரிடம் இருந்து
    அழைப்பு வந்ததும்
    அலறியடித்து கொண்டு
    கிளம்பினேன்."

    "அங்கு அந்த
    மருத்துவமனையில்
    தன்யா மூன்று முறை
    தற்கொலைக்கு
    முயன்றாள்..என்று
    மனநலசிகிச்சைக்காக
    அனுமதியளிக்கப்
    பட்டிருந்தாள்.அந்த
    மருத்துவர் அறிவுரை
    படியே இங்கு வர
    சம்மதம் என்று எனை பார்க்காமலேயே
    தெரிவித்திருக்கிறாள்."

    "எதோ அவள்
    அதற்காக சம்மதம்
    தெரிவித்தாளே என்று
    நான் வந்துவிட்டேன்"

    "நேற்று என்னுடன்
    பேசியதை பார்த்தால்
    அவள் என்னுடன்
    ஒன்றமாட்டாள்
    என்றே தோன்றுகிறது"

    சட்டென பிரதீப்பின்
    கைகளை பற்றி
    "உன்னால் அவளை
    தேற்ற முடியுமா..?"
    என்று கேட்டவரின்
    கைகளை ஆதரவாக
    பிரதீப் பற்றினான்.

    தேடல்கள் தொடரும்...




     
  9. Raji anbu

    Raji anbu Well-Known Member

    Joined:
    Apr 30, 2017
    Messages:
    1,552
    மன்னிக்கவும் பிரெண்ட்ஸ்..
    இருபத்திமூன்று
    என்பதுக்கு பதிலா
    மூப்பத்தி மூன்று என்று
    டைப் பண்ணிட்டேன்..

    சாரி...
     
    SN Venkat, Lakshmi, Jenosha and 13 others like this.
  10. Raji anbu

    Raji anbu Well-Known Member

    Joined:
    Apr 30, 2017
    Messages:
    1,552
    தேடல் 5

    இராஜசேகரின்
    கைகளை ஆதரவாய்
    பற்றிய பிரதீப், "சார்..
    நீங்க தன்யாவை பற்றிய
    கவலை விடுங்க..
    நானும் என் வாயாடி
    தங்கையும் பார்த்து
    கொள்கிறோம்..நீங்க
    தன்யாவுக்கு உங்களோட
    முக்கியத்துவத்தை
    உணர்த்துங்க..உறவை
    இழந்த அவங்களுக்கு
    நீங்க உறவாய் இருங்க"
    என்றதும்..

    "ஆமாம்..பிரதீப்
    இனி என் வாழ்வு
    என் மகளுக்கானது"
    என்று உறுதியுடன்
    சொன்னார்.

    "ஓகே சார் நான்
    கிளம்புகிறேன்..பிரேக்
    பாஸ்ட்க்கு தங்கையுடன்
    வருகிறேன்.."என்று
    கூறி துள்ளல்
    நடையுடன் சென்றான்.

    பத்து மணியளவில்
    கண் மலர்ந்த தன்யா,
    தன் காலைக்கடன்களை
    முடித்து விட்டு
    மெதுவாக கீழே
    இறங்கி வர அங்கு
    சில சந்தோஷமான
    சிரிப்பு குரல்களை
    கேட்டாள் ,
    ஆர்வமிகுதியில்
    வாயில் அருகில் சென்று
    எட்டிப் பார்த்தாள்.


    இராஜசேகருடன்
    பிரதீப்பும் கூடவே ஒரு
    பெண்ணும் இருந்தாள்.

    வாயிலை பார்த்தவாறு
    அமர்ந்திருந்த பிரதீப்
    தன்யாவை பார்த்ததும்
    "ஹாய்..தன்யா.." என
    எழுந்து அவளை
    நோக்கி வர ,அவனை
    முந்திக்கொண்டு
    அவன் கூட இருந்த
    பெண் தன்யாவின்
    முன் வந்து "ஹாய்..
    தன்யா..நான் ஷர்மிளா"
    என்று தன்யாவின்
    கையை வலுகட்டாயமாக
    பற்றி குலுக்கி தன்னை
    அறிமுகப்படுத்திக்
    கொள்ள ,அதற்குள்
    அங்கு வந்த பிரதீப்..

    "ஏய்...லூசு இப்படி மொட்டையாக
    சொன்னால் எப்படி
    என் தங்கை என்று
    சொல்.."எனவும்

    "அதென்ன உன்
    தங்கை, என் அண்ணன்
    நீ என்று சொல்லி
    கொள்ளக்கூடாதா.."
    என்று வெடுக்கென்று
    கேட்டாள்.

    அங்கு வந்த இராஜசேகர்
    "இரண்டும் ஒன்றுதான்
    அதற்கு ஏன் சண்டை
    போட்டுக்கரீங்க.." என்று
    சமாதானப்படுத்த
    முயன்றார்.

    அதற்கு ஷர்மிளா
    "இவன் தங்கை என்று
    அறிமுகப்படுத்தினால்
    இவனுக்கு அப்பறம்
    தான் என் நினைவு
    வரும்..நீங்களே
    சொல்லுங்க தன்யா
    நான் சொல்வது தானே
    சரி.." என்று அவ்வளவு
    நேரம் ஒற்றை
    பிள்ளையாக
    வளர்ந்ததால் அவர்களின்
    சண்டையை
    சுவாரசியமாக
    வேடிக்கை பார்த்து
    கொண்டிருந்த
    தன்யாவை துணைக்கு
    அழைத்தாள்.

    ஆனால் பிரதீப்போ
    இன்னும் விட்டு
    தராமல்"ஏன் அப்படி
    சொன்னால் என்னவாம்"
    என்று வம்புக்கு
    இழுத்தான்.." நீ அதை
    பெருமையாக அல்லவா
    நினைப்பாய் அதுதான்
    பிராப்ளம்.." என்றாள்
    அவளும் விடாமல்...

    உடனே இராஜசேகர்
    பிரதீப்பிடம் "நீ
    கொஞ்சம் விட்டுதான்
    கொடேன்..இன்னும்
    ஐந்தே மாதத்தில்
    திருமணம் ஆகி
    டில்லி போகிற பெண்"
    எனவும் ...

    "ஆமா..சார் நான்கு
    மாதத்திற்கு முன்
    ரன்பீர் சிங் சார்
    வீட்டிற்கு இவள் அடிக்கடி
    கச்சோரி சாப்பிடப்
    போகிறேன் என்று
    அங்கே போய்
    அவங்க வீட்டிற்கு
    வந்த அவர் தங்கை
    மகனை ரூட் விட்டுட்டு
    வந்திருக்கா.."என்று
    கிண்டல் செய்தாலும்
    திருமணம் செய்து
    வேறு வீடு செல்லும்
    தன் தங்கையை
    பாசத்துடன் பார்த்தான்.

    அதை கேட்டு ஷர்மிளா
    ரோசத்துடன் ஆரம்பித்து
    "அவர்தான் எனக்கு
    ரூட் போட்டார் "என்று
    வெட்கத்துடன்
    முடித்தாள்..பின்
    "அவர் பெயரையே
    எனக்கு பின்னால்தான்
    போட்டுக்கொள்ள
    போகிறேன்.."என்று
    கெத்தாக சொன்னவளை
    கண்டு அனைவரும்
    சிரிக்க,தற்போது
    ஷர்மிளாவின் கரம்
    பற்றி தன்
    திருமணவாழ்த்தை
    சொன்னாள் தன்யா.

    மேலும்.."ஷர்மிளா
    நீங்க ப்ரீயா..என்கூட
    வந்து எனக்கு
    வேண்டுகின்ற
    பொருளை வாங்க
    உதவி செய்கிரீர்களா.."
    என்றதும்..

    "கண்டிப்பா தன்யா..
    ஊர் சுத்த கசக்குமா..
    என்ன..அதுமட்டுமல்ல
    இந்த நீலகிரியையே
    உங்களுக்கு சுத்தி
    காட்டுவது என் வேலை
    இதில் யாரும் தலையிட
    கூடாது.."என்று
    தங்கை பேசியதை
    கேட்டு பற்களை
    கடித்தவாறு.."சாரி
    தன்யா..எனக்கு
    ஒரு பத்து நாட்களுக்கு
    முக்கியமான
    பயிற்சியிருக்கு
    இல்லையென்றால்
    இந்த வாயாடிகிட்ட
    இருந்து காப்பற்றி
    இருப்பேன்"என்று
    தன்னை நிலை
    நிறுத்திக்கொள்ள
    முயன்றான் பிரதீப்.

    அதற்கு "ஹலோ..
    அவங்க உங்களை
    கூப்பிட்டாங்களா..
    எதுக்கு சம்பந்தம்
    இல்லாமல் ஆஜர்
    ஆகிறாய்.."என்று
    அவன் காலை வாரி
    விட..பொங்கிய
    ஆத்திரத்தை அடக்கி
    கொண்டு..

    "உன் மைக்கை
    கொஞ்சம் ஆஃப்
    செய்கிறாயா..அவங்க
    இன்னும் சாப்பிடல
    முதலில் சாப்பிடட்டும்"
    அவளுக்கு ஒரு கொட்டு
    வைத்தான்.

    இராஜசேகரும்"ஆமாம்
    வாம்மா.."என்று
    உள்ளே அழைத்து
    "இன்று இட்லிதான்
    செய்ய சொன்னேன்
    நாளையிலிருந்து
    உனக்கு என்ன
    பிடிக்குமோ அதை
    செய்ய சொல்கிறேன்."
    என்று அவளை
    அமர வைத்து பரிமாறி


    "என் கார்டு தரேன்
    உனக்கு என்ன
    வேண்டுமோ வாங்கி
    கொள்..என் வண்டிக்கு
    கூட டிரைவரையும்
    அனுப்புகிறேன்..
    உங்களுக்கு சிரமமும்
    இருக்காது பாதுகாப்பும்
    இருக்கும்."என்று
    கூற அதை கவனியாது
    இட்லியை பிய்த்து
    தன் வாயில் போட்டு
    கொண்டு பின் அவரை
    பார்த்து"ப்ளீஸ்...
    இப்பொழுது நீங்க
    பேசியது, செய்தது
    எல்லாம் நாடகத்தனமாய்
    இருக்கு இயல்பாய்
    இல்லை..உங்க
    நிலைமை என்னால்
    புரிந்துகொள்ள
    முடிகிறது..இருபத்தி
    மூன்று வருடங்களுக்கு
    பிறகு வந்த மகளை
    பாசம் காட்டு என்றால்
    முடியாது தான்..
    அதனால தயவுசெய்து
    இவ்வாறு செய்யாதீங்க
    எனக்கும் என்னவோ
    போல் இருக்கு.."

    "நான் இங்கே
    இருப்பதற்காகதான்
    வந்தேன் நமக்கு
    அந்த உறவுமுறை
    பாசம் இயல்பாய்
    வரட்டுமே..இல்லை
    என்றாலும் பிரச்சினை
    இல்லை..கார்டியனாக
    இருங்க..இதுபோல்
    தொடருமென்றால்
    நான் இங்கே இருப்பதை
    பற்றி யோசிக்க
    வேண்டிவரும்" என்று
    கூறிவிட்டு கைகளை
    கழுவ எழுந்து
    சென்றாள்.

    மூவரும் பார்வையை
    பரிமாறிக்கொண்டனர்.

    தேடல்கள் தொடரும்....









     
    ammlu, Indira, Mekala Arul and 29 others like this.
Thread Status:
Not open for further replies.

Share This Page